Schaars(t)e mijmeringen
Tuesday, March 3rd, 2009Het wordt krap in de zorg. Op de werkvloer van de operatiekamers is het byzonder goed te merken. Veel collega’s van het detacheerburo worden ingehuurd om het dagelijkse programma af te werken.
Het vergt aardig wat extra inzet, mentaal en fysiek, om de dagelijkse gang van zaken gaande te houden. De druk op de werkvloer loopt op en het aantal collega’s loopt terug.
Heel veel ziekenhuizen doen pogingen om een en ander aantrekkelijk te maken voor het personeel door middel van extra premies in verband met krapte en andere secundaire aardige dingen.
Je moet goed zorgen voor je personeel dan is de kans groot dat ze blijven. Dat is mijn standpunt.
Het is ontzettend jammer voor de kwaliteit van zorg die achteruit holt en die je probeert iedereen dag weer met hart en ziel te geven aan de patient.
Het wordt zwaar in het vak. Het wordt van lieverlee een eenrichtingsverkeer.
Het wordt moeilijker om loyaal te zijn richting werkgever.
Al deze problematiek hoort eigenlijk wel bij de zorg. ( hoewel het vaak niet nodig is).
De kunst is om de zaken draaiende te houden. Wat neer komt op uithoudingsvermogen en omgang met de mentale druk.
Eigenlijk ook helemaal niet slecht. Dit zijn de leermomenten. Scherp en adequaat blijven op de werkvloer. Daar leer je van.
Zorg en dat de moraal hoog blijft al valt het soms niet mee.
Ondanks alle vervelende dingen en de negativiteit blijft het toch een leuk vak.

